La Vie en Rose: zijdezachte rosé van de Bijenkorf

Posted on Leave a comment

Wat een mooie fles is dit! Hier zit duidelijk een marketinggedachte achter en de La Vie en Rose valt met zijn € 14,95 ook buiten de categorie rosé’s onder een tientje, maar who cares? Ik ben jarig, dus ik trakteer! Wandelend door de Bijenkorf tref ik deze beeldschone bouteille aan op de delicatessenafdeling. Door de versiering op de fles waan ik mij in een luxe lingeriezaak – mijn Bijenkorf-gevoel is compleet!

La Vie en Rose

La Vie en Rose is een Côtes de Provence en afkomstig van Château Roubine in Lorgues. Een jaar of wat geleden waren we in Lorgues, voor een lunch ergens op een heerlijk terras en op doorreis naar Flayosc. ’s Avonds aten we  daar in het geweldige restaurant La salle à manger van het Nederlandse echtpaar Liesbeth en Ronald – waarvan ik de achternaam helaas niet terug kan vinden – en ik verlang terug naar La Vieille Bastide, waar we overnachtten. Maar goed, terug naar Lorgues en terug naar La Vie en Rose.

RoubineDe kleur van La Vie en Rose is geweldig: goudgeel met een zweempje goud-oranje-roze… prachtig! De geur is vol en vettig, en ik proef een explosie van smaken op mijn tong! Hij is voller van smaak dan de l’Amaurigue, maar heeft de zachte frisheid die zo kenmerkend is voor de perfecte rosé…
Behalve bij de Bijenkorf is deze Roubine te koop in Den Bosch, bij Wijnwinkel Proef. Dat treft: in september mag ik weer aan ’t werk voor het Internationaal Vocalisten Concours ‘s-Hertogenbosch, dus dan is Proef dichtbij!

Château Roubine ligt tussen Lorgues en Draguignan, en eigenaresse van het wijndomein is Valérie Rousselle (geboren in St. Tropez).

Van een echte connaisseur lees ik: “Grassige neus met florale tonen… Ronde smaak met hints van venkel/anijs en snoepzuurtjes. Typische Provençaalse kruidigheid vanwege de blend met 60% tibouren. Mooie zuurgraad en lange verfrissende afdronk.” Wow, had ik dit maar bedacht….

Château Roubine, domein van La Vie en Rose
Château Roubine, domein van La Vie en Rose

Hij belandt op de tweede plaats in de Rosé du Sud Top 10!

Volgende keer: Cazal Viel.

Omeradou met Otto

Posted on Leave a comment

Onlangs bezocht ik het nieuwjaarsconcert van het Rotterdams Philharmonisch Orkest in de Doelen in Rotterdam. Het concert stond onder leiding van de geweldige dirigent Otto Tausk, met wie ik beroepshalve in contact ben. In de pauze van het concert was er een nieuwjaarsdrankje en ik pakte een glas rosé van het dienblad. Aan de bar zag ik tot mijn verrassing dat het een rosé uit de Provence was, die luistert naar de heerlijke naam Omeradou.

Omeradou
Omeradou
Omeradou uit Pierrefeu de Var

Deze rosé is verkrijgbaar bij Topslijter Henk de Geus in Landsmeer: leuk uitje op de fiets! De fles ziet er uit van tralala, zomers snoepje en we draaien ons nog eens om onder de parasol! Dit is ook wat ik mij herinner van die heerlijke middag in Rotterdam. Hoewel er toen in het begin van januari geen sprake was van parasols.

De stemming zat er vanaf het begin al in tijdens het nieuwjaarsconcert, met de vrolijke ouverture van Rossini’s La gazza ladra (De stelende ekster). En toen moest de pauze – met de al even vrolijke pauzedrankjes – nog komen. Ik dacht: ik doe eens gek en neem een zomerse rosé op een koude zondag in januari.

De Omeradou komt – evenals de eerder geproefde Gordonne – uit Pierrefeu de Var: van Maison Fabre om precies te zijn. Maison Fabre is gevestigd in Château de l’Aumérade, waar ik best eens zou willen overnachten. Maar dat kan niet, zie ik nu. Wat wel mogelijk is, is een Journée à l’Aumérade, een dagje op ’t kasteel dus. Ziet er niet onaantrekkelijk uit, dat menu…

Château de l'Aumérade
Château de l’Aumérade

En dan de test: de Omeradou is niet het lichtst van kleur en ligt een beetje oranje in het glas, als ik ’t zo mag zeggen. In eerste instantie ruik ik niet veel, later dringt een licht scherpe geur binnen. De smaak is niet heel fris, ik proef bijna wodka, maar ook een tikkeltje zoet en iets boterigs. De nasmaak maakt mij niet heel enthousiast. Alles bij elkaar toch een prima rosé voor op een zomermiddag onder de parasol – of tijdens een vrolijk nieuwjaarsconcert!

Les Cuvées Fabre
Les Cuvées Fabre

Volgende keer: Roubine, la vie en rose!

 

Stef by Henri Bonnaud

Posted on Leave a comment

Deze keer iets heel onbekends: Stef by Henri Bonnaud, een mediterraanse biologische rosé uit de Bouche du Rhône. Altijd leuk, dat wijnpanel van Harold Hamersma in ’t Parool! Stef is te koop bij Oceaan Deli in Amsterdam Oost. Mooie reden om daar eens naartoe te gaan.

Stef-1

De rosé ziet er wat roodachtig uit, maar moet ik me daardoor laten leiden? Zo’n fles moet je natuurlijk in het echt zien. Vanmiddag naar de Van Eesterenlaan in Amsterdam Oost gereden – wat rook het er lekker mediterraans! Omdat het rond lunchtijd was, moest ik de aandrang om allerlei lekkers te kopen hardhandig onderdrukken. Het bleef dan ook bij de fles Stef en een stuk l’Etivaz – dat niet echt samengaat met Stef, ondervond ik later.

Het Château Henri Bonnaud is gelegen in Le Tholonet, ten oosten van Aix-en-Provence – nieuwe horizonten! Stef zal toch niet de zoon van Henri zijn? Ik zoek het op en via de speelse website lavielevin.nl kom ik verder. Lavielevin…. zwoele naam!  Spreek hem hardop uit en je belandt vanzelf in mediterrane sferen. De wijngroothandel en importeur La Vie Le Vin zit overigens in het vrij prozaïsche Uithoorn.

En jawel, Stef is genoemd naar een kleinzoon van Henri Bonnaud: Stéphane Spitzglous, die in 1996 de wijngaarden van zijn grootvader Henri Bonnaud heeft overgenomen. Volgens Lavielevin.nl creëerde Stéphane deze wijn speciaal voor de “ware levensgenieters”. Ik citeer: “Een bijzondere aangename en doordrinkbare rosé met handige schroefdop voor op de boot, in de fietsmand of de koelbox. Voor het ultime Provencaalse picknickgevoel!”

Domaine de Bonnaud
De wijngaarden van Henri Bonnaud, met de Montagne St. Victoire op de achtergrond

Ik zeg: een lekker niemendalletje! Deze rosé is inderdaad ietsje roder van kleur. Ik ruik snoepjes, maar wel lekker frisse snoepjes. Stef is ook iets zoeter, als je het mij vraagt, dan de vorige rosé’s – ondanks de grapefruit die ik toch ook proef. Ik zet hem op plaats 3 in de Rosé du Sud Top 10!

Volgende keer: Omeradou met Otto

Met Magali in Eindhoven

Posted on Leave a comment

Deze week ben ik beroepshalve in Eindhoven, want daar is het Storioni Festival aan de gang: een van de fijnste kamermuziekfestivals die er bestaan. Tijdens een vrij uurtje op de zaterdagmiddag liep ik wijnhandel Eugène Piters binnen, waar ik onmiddellijk gewezen werd op de Magali. Hoewel deze niet binnen de prijsklasse valt, had ik zo m’n redenen voor de aanschaf.

magali_signature_2012

Is het toeval dat ik vorige week in het Parool lovende woorden las over deze rosé van het proefpanel van Harold Hamersma? Verdere uitleg hoefde de vriendelijke meneer (Piters?) in de zaak mij niet te geven: dit was een gevalletje van ‘must have’. Op de hotelkamer lees ik behalve Magali ook Signature op het etiket. Wat zou dat zijn? De website www.figuiere-provence.com is vrij ontoegankelijk. Ik begrijp dat Magali een van de kinderen van de familie Combard is. De andere twee zijn Valérie (witte wijn) en François (rood). Doet iedere wijnmaker dat, zijn product noemen naar een geliefde, een dochter, een zoon, een moeder? Ik bedoel: ik kan het me voorstellen, maar mijn man heet bijvoorbeeld Hans…

MAGALI MET MUL
Iedere week verschijnt Harolds Wijnpanel in de zaterdagbijlage van het Parool. Daarbij maakt mevrouw Hamersma een passend recept en dat is deze keer mulfilet met een saus van tomaten, basilicum en olijven. Dit klinkt als een perfecte match!  “De mul zei al ‘ja’ voordat-ie ten huwelijk werd gevraagd”, volgens Eric Corton, hahaha…. Ik scheur het recept uit de bijlage en bewaar het.

De Magali is in elk geval weer een Côtes de Provence, afkomstig van Domaine Saint André de Figuière. Het wijndomein ligt in La Londe les Maures, gelegen tussen Hyères en Le Lavandou in, en jawel: ook weer in de Var. Hoe groot is die Var eigenlijk wel niet, vraag ik me inmiddels af…. dat wordt nog een behoorlijke fietstocht!

 Domaine Saint André de Figuière
Domaine Saint André de Figuière

Ik ben benieuwd of de Magali zich staande houdt naast de Domaine de l’Amaurigue van de vorige keer. De kleur lijkt iets minder roze dan de l’Amaurigue en neigt iets meer naar oranje, maar nogal altijd mooi. De geur lijkt ook iets scherper en zwaarder dan die van de l’Amaurigue. Hoewel erg fijn van smaak (iets kersiger) heeft de Magali niet het overrompelende, licht geparfumeerde van z’n voorganger; hij mist de frisheid en lijkt wat rijper. De Magali is goed voor een tweede plaats!

Volgende keer: Stef by Henri Bonnaud

Domaine de L’Amaurigue

Posted on Leave a comment

Gall & Gall is aan de beurt – met een fraai uitziende Domaine de l’Amaurigue. Voorlopig ben ik op zoek naar rosé’s onder € 10 en deze valt in die prijsklasse. De kleur van de rosé is de platmaker voor mij, onmiddellijk gevolgd door de druivensoorten: Grenache en Syrah (deze heeft ook 40% Cinsault). Ik had erover gelezen en raakte nieuwsgierig.

Domaine_de_lAmaurigue_RosDomaine de l'Amaurigue

Later stuitte ik op een artikel in het glossy magazine Côte & Provence, waar ik uiteraard een abonnement op heb. Tot mijn verrassing is de maker van deze rosé een Nederlandse ondernemer: Dick de Groot. Hij kocht het enigszins verwaarloosde Domaine de l’Amaurigue in 1998, las ik, en maakte er een bloeiend wijnbedrijf van. Naast de Domaine de l’Amaurigue maakt hij ook een Fleur de l’Amaurigue, genoemd naar zijn dochter.

Het Domaine is gelegen in Luc de Provence – ook al in de Var – ergens tussen Brignoles en Le Muy. Ik voel een fietstocht langs de wijndomeinen van de Var aankomen…. want behalve roséliefhebber ben ik ook fietser! Misschien ben ik wel de eerste en enige wijnfietser ter wereld, bedenk ik me nu :-))) Over dat fietsen later meer, maar de domeinnaam wijnfietser.nl is bij deze geregistreerd!

Domaine de l'Amaurigue
Domaine de l’Amaurigue

De fles Château l’Amaurigue is en blijft dicht, want ik zit in Eindhoven en de fles staat in Amsterdam. Dat schrijft niet handig: zo’n fles moet vóór je op tafel staan. De site van Château l’Amaurigue meldt over de ‘dégustation’: “La robe est saumon claire. Le nez fruité et expressif révèle de notes de pêches et d’agrumes. En bouche, l’attaque est fraîche, et les agrumes sont encore très présents. Beaucoup de finesse et de rondeur également en bouche. Rosé léger, aérien et aromatique.”  Duidelijke taal.

Terug in Amsterdam mag de fles open: een plechtig moment. Ik heb hoge verwachtingen van mijn eigen herinneringen. De rosé is prachtig bleekroze van kleur. Ik proef bloemige frisheid in het glas en een zachte, volle smaak. Wat een chique parfum heeft deze rosé! Op de site van Gall & Gall lees ik ‘verfijnd en elegant’ en daar ben ik het van harte mee eens. In één woord: ‘Hmmmmm!!!’

AMAURIGUE3_EDITED
Domaine de l’Amaurigue…. zie ik daar een zwembad?

Deze Château l’Amaurigue uit 2014 heeft een Médaille d’Or Paris 2015 gewonnen op het Concours Général Agricole van het Ministère de l’Agriculture et de l’Alimentation. Ook dat lijkt me heel terecht. Voorlopig met stip op nummer 1 in de Rosé du Sud Top Tien!

Volgende keer: Met Magali in Eindhoven

Rosé uit het schap: Château La Gordonne en Lavendette

Posted on 2 Comments

De heerlijkste Rosé ter wereld komt uit Zuid-Frankrijk: uit de Provence en de Languedoc. Ik ben dol op die zachtdroge, bleekroze Rosé en krijg daarbij associaties van het paradijs zoals dat er uit zou móeten zien: getsjirp van krekels, zachtblauwe lucht, goudgele zon, lavendelkleurige heuvels en blikkerende bergtoppen in de verte. Alle andere Rosé’s, ook uit de overige streken van Frankrijk, vallen in het niet bij de Rosé uit Zuid-Frankrijk, ofwel de ‘Rosé du Sud’. Op de laatste dag van 2015 stond ik voor de boodschappen in Albert Heyn en besloot een nieuwe blog het licht te doen zien. Ter inspiratie trok ik de aantrekkelijkst uitziende Côtes de Provence uit het schap: de Château La Gordonne.

CHÂTEAU LA GORDONNE
De Château La Gordonne is afkomstig uit Pierrefeu du Var, niet eens zo ver verwijderd van ons fijne vakantiedorp – waarover later meer. Op het etiket van deze rosé lees ik termen als ‘Appellation Côtes de Provence Contrôlee’, ‘Tête de Cuvée’ en ‘Vérité du Terroir’… ik wil er álles van weten. De aanbeveling liegt er niet om: “…cristallin de lumière, teinté de notes d’agrumes, qui du nez au palais séduit d’élégance et de fraîcheur.” Ik trek me er niets van aan en oordeel zelf. De komende zomer het Château gaan bezoeken lijkt een serieuze optie.

Rosé Château La Gordonne in Pierrefeu du Var
Château La Gordonne in Pierrefeu du Var

Hij valt niet tegen, deze supermarktwijn! Best goed vind ik hem, eigenlijk. Mooi zalmkleurig –misschien iets te oranje – hij ruikt zoals een Rosé du Sud moet ruiken, ik proef iets kersigs en héél licht mousserends. Voorlopig een eerste (en enige) plaats in de Rosé du Sud Top 10!

Rosé La Gordonne   Rosé Lavendette

LAVENDETTE

We wonen boven een winkelcentrum met een AH, een Hema en een Gall & Gall. De Hema is nu aan de beurt en ik reken een fraai uitziende fles Lavendette af. Vergeleken bij de Château La Gordonne is-ie mooier – lees: bleker – van kleur. Jammer genoeg vermeldt het etiket niet uit welke plaats de Rosé afkomstig is, alleen dat-ie uit de Alpes de Haute Provence komt. De aanduiding ‘Bottled by Stonepine Cellars’ levert misschien iets op…. en ja, interessant: ik kom uit in Brignoles, eveneens gelegen in het departement Var.

De Lavendette ruikt zacht en fruitig, maar proeft droog. Geur en smaak gaan meer richting onze ideale Rosé, de Montrose. Maar daarover later meer. Voorlopig wint de Lavendette!

 

Volgende week: Château L’Amaurigue